Column Krabber - Deel 11

30-04-2015 07:53

Een lastige vlucht, onzin en koningsdag,


Vorige week vermelde ik dat het lastig was om de duiven rond te krijgen en na het inleveren van mijn column vorige week heb ik wat heen en weer gemaild betreffende het niet rond krijgen van de duiven. De tip om pinda's en kaas te voeren heb ik ter harte genomen. Mijn vrouw moest woensdag avond nog even naar de supermarkt dus gelijk gevraagd om ongezouten pinda's mee te nemen. Toen ze thuis kwam met een zakje AH pinda's stond erop dat deze pinda's gebakken en ongezouten waren. Dat gebakken sprak me toch niet aan. De pinda's bij de lokale voerboer vandaan zijn zacht. Na het zelf proeven besloten dat deze niet geschikt zijn voor de duiven. Ze waren hard. Deze pinda's heb ik zelf maar opgegeten. Zaterdags maar duivenpinda's gehaald. Vanaf deze week krijgen ze dus iedere avond pinda's. De kaas heb ik geprobeerd, ze eten er niet van. Kleine brokjes van enkele mm in het broedhok gelegd, op de vloer, tussen het snoepzaad. Het lijkt wel of ze er omheen eten.

Afgelopen donderdag de laatste training voor inkorving had ik besloten om het de klep dicht te houden. Woensdag viel me op dat mijn duiven zodra ze in de buurt kwamen van het hok de vleugels naar beneden richten en naar binnen gingen. Vanwege het voorkomen van problemen met de buren en problemen met duiven die proberen door de ramen te vliegen staat het hok eigenlijk altijd open. Nu besloten het hok dicht te laten met als gedachte dan trainen ze misschien wat langer. De duiven kwamen op het hok en gingen even kijken. Na enkele minuten gekoer besloten enkele toch weer een rondje te doen en met machtige klappen vertrokken ze. De rest ging 30 seconden later tegelijk. Echter twee besloten de afslag richting huis te nemen en ramde zo tegen de ramen aan. Ik denk dat de zon en de weerspiegeling van de wolken ze de illusie geeft dat daar ruimte is. Ik heb al geprobeerd de gordijnen dicht te doen en voor twee van de drie boven ramen zit een hor. De schade: 1 jaarling ging gelijk als een zoutzak op het dak zitten, en ik weet niet welke de andere is geweest. Als ik de witte vlekken bestudeer heeft er 1 met zijn gehele voorkant tegen het raam gezeten en de andere heeft waarschijnlijk nog geremd en slechts met zijn zijkant het raam getoucheerd. De zoutzak heb ik na twee dagen zonder verbetering maar apart gezet. Hij vliegt een beetje mank. Ik denk einde oefening.

Afgelopen weekend was het voor de lossers geen sinecure om tot een knappe lossing te komen. Of er hing regen op de losplaats of de duiven kregen buien onderweg. Toch wil ik meteen gezegd hebben dat dit het enige en beste moment van het gehele weekend was en dat mensen wisten dat het een lastige zou worden. Vooral voor onervaren duiven. Mijn twee onervaren duiven heb ik dan ook niet in de mand gedaan. Achteraf klagen dat de duiven het moeilijk hadden is even terug denken aan de vrijdag toen je zelf besloot ze in de mand voor de wedstrijd te doen. Ik mis nog 1 jaarling.

Op de volgende pagina een kleine schets van wat de duiven te verduren hadden onderweg. Met de klok mee.

  • plaatje 1:  Op het moment van lossen zag het er zo uit: X is ongeveer Asse Zelik. De vluchtlijn recht omhoog was redelijk. Zuid westen wind kracht 4 tot 6.
  • Plaatje 2: De eerste duiven bereiken de eerste hokken in onze afdeling.
  • Plaatje 3: De eerste duiven bereiken het centrum van de afdeling
  • Plaatje 4: De eerste duiven bereiken de kop van Noord Holland.



Van de gehele afdeling ( 6 rayons ) zijn er 6 duiven in staat meer dan 1550 meter te maken. 1 in het begin van de afdeling, 1 in het midden en 4 in de kop van de afdeling. Heel knap van deze 6 duiven en extra knap van de 4 uit de kop van noord Holland dat ze (ondanks de buien) deze snelheid konden vast houden. Ik vind het dan ook onzin om de overwinning toe te schrijven aan de wind.

De duiven met de langste afstand hadden het langste last van de buien maar ook het langste voordeel van wind. Toch zie je als je de eerste 100 duiven van de gehele afdeling neemt er ongeveer 20% bij de liefhebbers met de kortste afstand komen. Als de wind echt doorslaggevend was dan waren dat er beduidend minder geweest en hadden de tussenliggende afdelingen ook harder gepakt.

Het is dus onzin te stellen dat de winnaar op de achterhand dit geheel en alleen aan de wind te danken heeft zoals enkele mensen op de kortste afstand beweren, met als argument hier zitten nu eenmaal de betere duiven/liefhebbers. Iedereen zal je vertellen dat bij hem in de regio de beste liefhebbers wonen. En ik denk dat dat ook zo is. Duivensport is niet eerlijk. Duiven vliegen niet van a naar b maar van a naar het hele alfabet. Soms heb je daar voordeel aan en soms niet.

Op eigen hok ging het beduidend minder, ik klok ongeveer 15 minuten na de eerste en vlieg dus een staartprijsje. In de vereniging 4 van de 14 prijs en in de afdeling 6. Of dit een gevolg is van een week stilstand, de regen of iets anders weet je met zon vlucht niet. Op dit soort vluchten, verwacht je de ervaren duiven (de 3 van 2012) deze kwamen veels te laat en alle drie hadden ze duidelijk in de regen gezeten. Wat ik wel als een plusje ervaar is dat mijn twee eerst komende duiven straks de fond op moeten. De jaarling die achter bleef is er een waar ik wat van verwachtte op de midfond, de liefhebber die hem voor me kweekte gaf hem uit zijn beste. Misschien komt hij nog na, en als hij is opgevangen valt de schade te overzien.

Mijn eerste doffer was de "392" van 2013, een doffer met een verhaal. Als jong heb ik hem 3 x meegegeven en is hij 3x niet op eigen kracht thuis gekomen. Gehaald, gebracht en ergens binnengevlogen en twee dagen later thuisgekomen. Menig liefhebber had hem een draai om de oren gegeven, ik had een plekje voor hem. Dit duifje staat me aan, en ik gunde hem een plek. In 2014 een paar staartprijsjes, een middenmoot en een vroege. We hadden twee echte rot vluchten, Quivrain en Roye. Op beide vluchten veel duiven weg. Op beide vluchten kwam deze doffer daar gemakkelijk door heen. Op roye zat hij er 's ochtends vroeg, met een 9e in de regio als gevolg. Op de bewuste quivrain zat hij er ook goed bij. Soms heb je van die duiven. Trekken helemaal hun eigen plan en komen naar huis. Dat hoop ik van hem ook. Ik ga hem inkorven op de fond en dan hoop ik hem in de prijzen te zien.

Deze koningsdag echt genoten van de duiven, mooi zonnetje, lekker rustig in de tuin kunnen zitten terwijl de duiven los waren. Ik had de duiven een uur eerder los gegooid zodat ze niet tijdens etenstijd aandacht nodig hadden. De weduwnaars vlogen goed en lieten zich in de lucht goed zien. 20 minuten weg en daarna rond het hok als echte weduwnaars. Op een gegeven moment vloog er een koppel van 50 duiven, terwijl ik er 15 los had. De eerste keer dat ik dit echt lekker kon zien. Zo hoort duivensport te zijn en dit geeft moed, er komen een paar lange weekenden aan en dan hoop ik de duiven ook vaker te kunnen zien.

Mocht u mij tips of adviezen naar aanleiding van deze column willen geven of heeft u andere vragen dan kunt u die mailen naar: dekrabber@ziggo.nl  

Sportgroeten,

De Krabber