Column Krabber - Deel 13

12-05-2015 09:51

Over de zee vliegen en positief blijven!

De eerste midfondvlucht zit er op. De duiven kwamen met een rotgang naar huis. Als ware snelheidsduivels, de eersten ruim 1900 meter per minuut.


De winnaar zou zoals velen met mij dachten achter in de afdeling te vinden zijn door de toenemende wind. Die gedachte was zeker niet gek. Later bleek dat de oostkant van de afdeling er beter bijzat. Achteraf is goed verklaarbaar door de westelijke ligging van peronne.

Zoals te zien is de rechte lijn de gemeten afstand. De duiven zullen deze lijn echter zeker niet vliegen. Duiven vliegen niet over zee. De duiven zullen misschien zelfs om zeeland heen vliegen. Voor de duivenliefhebbers aan de oostkant is dit niet/minder  aan de orde. Hun rechte lijn is compleet over land. Neem daarbij een vliegende zuid westen wind en dat verklaart waarom de oostkant van de afdeling nu in het voordeel was. Dit kan volgende week zomaar weer anders zijn.  Duivensport is per definitie niet eerlijk. We vliegen niet van A naar B maar van A naar het alfabet en alle andere mogelijke leestekens.

Oplossing om de onrealistische meting over zee tegen te gaan is lossen in een rechte lijn onder de afdeling. Dat zou mijn inziens voor alle afdelingen eerlijker zijn en je hoeft ook nog eens met minder afdelingen rekening te houden als lossingscommissie.

De NPO zou hier een richtlijn in kunnen uitvaardigen, net als ze hebben gedaan met een nationaal vliegprogramma. De NPO heeft het echter veel te druk met allesbehalve de duivensport dus dat zie ik zo 1,2,3 nog niet gebeuren. Zouden we zonder de Npo kunnen zoals nu hier en daar wordt geroepen? Nee. Ik denk dat 1 sterk centraal orgaan de duivensport verder kan helpen. Mijn inziens zouden de afdelingen veel minder zeggenschap moeten hebben. Strakke kaders voor een vliegprogramma, lossingsprotocollen en kampioenschappen.  Zoals de NPO nu bezig is blijft er van de sport weinig over. Dat is echter niet aan mij.

Met inkorven had ik een kleine domper, de "688" ( vorige column thor ) kon niet mee. Met het pakken van de duiven zag ik dat zijn duivin over hem heen liep terwijl hij lag te roepen in de schotel. Op het moment dat ik hem zachtjes uit de schotel pakte zag ik een kleine bloedvlek in zijn hals. Waarschijnlijk heeft zijn duivin met een nagel net een klein gaatje gemaakt. Het bloeden was niet meteen te stelpen, zeker niet levensbedreigend maar al met al genoeg om hem niet in te korven. Een duif die bloed zet je niet in de mand is mijn mening.

Een van de doelstellingen aan het begin van het seizoen was meedoen in de regio om de midfondkampioenschappen. De eerste midfond uitslag was echter een kleine domper. Ik pak twee leuke duiven 3 minuten na de eerste in de regio, beide 1 op 10. Wel ben ik in de uitslag op de 46e plek de 18e liefhebber. Het verlies blijft door de snelle vlucht beperkt tot 25 punten. Toch was ik na het afslaan van de klok niet tevreden en zat ik's avonds teleurgesteld op de bank. Ik heb ook gelijk 3 doffers die weer veels te laat waren de rest van het seizoen vrij gegeven en alle extra zitschapjes verwijderd.

Ik neem advies van mijn vader altijd met frisse tegenzin in me op. Mijn ideeen werkten vorig seizoen ook dus de nieuwe ideeen voor dit seizoen zijn ook goed. 1 van de ideeen was 2 losse doffers zonder broedbak op een schabbetje mee laten doen om de territoriumdrang wat te verhogen, dit kost echter ook energie. En mijn vader vertelde  al, ze moeten lekker rustig in hun broedhok op 1 vleugel liggen, energie sparen. Mijn oplossing voor dat energie verspillen was veel en energierijk eten, dan ondervangen we dat wel. Of het aanpassen van de inrichting van het hok helpt weet ik niet. Het is wel gelijk een stuk rustiger in het hok.

Zaterdag heb ik ook de ramen aangepakt, ik merkte een behoorlijke luchtstroming toen de wind pal op de voorkant stond, 1 van de ramen bleek zodanig te zijn gaan werken dat er een ruimte van zeker een halve centimeter was ontstaan tussen de sponning en het glas. Ook tussen de schuiframen door kwam een behoorlijke tocht. Het raam heb ik terug geduwd en tussen de schuiframen zit een nieuwe tochtstrip. De oude was behoorlijk afgesleten. Dat is dan een voordeel van de wind.

De teleurstelling die ik zaterdagavond had heb ik zondag omgezet naar positivisme. Het verlies is maar 25 punten. Als straks de langzamere vluchten daar zijn en ik blijf 3 minuutjes  na de eerste in ons gebied klokken doe ik straks gewoon mee om eremetaal. Verder positief: een aangetekende op tijd. De 693 die het leuk doet was mijn tweede duif. De eerste was de 151. Een doffer van 2012 die zich dit seizoen nog niet eerder toonde. Doffer bleef ook voor mijn gevoel minuten lang vliegen.  Het was de 693 die hem mee naar beneden nam, de 151 landde echter op de klep en de 693 ernaast. Ik klok hem 10 seconden  later.

De 693:


De 693 is geboren uit een helaas verspeelde jaarling. Vorig seizoen mocht ik nauwelijks knappe jaarlingen overhouden. De drie die me het meest bevielen bleven alle drie op dramavluchten weg. Maar positief: deze is er nog!

Mocht u mij tips of adviezen naar aanleiding van deze column willen geven of heeft u andere vragen dan kunt u die mailen naar: dekrabber@ziggo.nl  

Sportgroeten,

De Krabber




Array