Column Krabber - Deel 19

30-06-2015 12:03

Juni, Vaderdag en Frankrijk.

Het is juni en we hebben het weer van maart. Regen af en toe een zonnetje en veel bewolking. De temperatuur is allesbehalve de juiste. Als ik naar mijn werk rijd s ochtends is het gewoon nog koud. Zou dit de nieuwe werkelijkheid worden? Een verschuiving van het weerbeeld? Het maakt het duivenliefhebbers niet makkelijk. Het maakt het lossingcommissies niet makkelijk. Afgelopen weekend stonden er voor mij 2 vluchten op het programma, Vierzon ( 666KM) en Quievrain 290 kilometer.


Het goede nieuws is dat ik alle duiven alweer op de vluchtdag zelf thuis mocht verwelkomen. Dit is mijn meest constante seizoen. Tot op heden nog maar 1 oude duif verspeeld op de vluchten. Positieve zaken blijven zoeken en benoemen! Daar ben ik best blij mee. Qua prijzen houd het niet over. Op de fond zat ik er 5 minuten naast en op de vitesse pak ik de 1 na laatste prijs. Daar gaan we geen woorden aan vuil maken. Het hele seizoen krijg ik ze niet echt aan de praat en dat verandert dan niet in 1 weekend. Ook al zou je dat graag willen. Redenen op duivengebied heb ik vorige column besproken evenals de mogelijke oplossing.

Ook op privégebied zijn er een aantal oorzaken te noemen waarom het minder gaat dit seizoen. Vorig seizoen was mijn vrouw rond deze periode hele dagen thuis, hoogzwanger van onze tweede. Daardoor had ik toch iets meer tijd voor de duiven. We gingen ook niet op vakantie en 1 kind vraagt minder aandacht dan 2. De duivensport op hoog niveau betekent dat je meerdere uren per dag bezig moet zijn met ze. En die tijd kan ik niet vrijmaken. De focus is gericht op de echt belangrijke zaken, duivensport is slechts hobby.

De jongen heb ik afgelopen zondag weggebracht in de ochtend veel regen maar aan het begin van de middag blauwe lucht, zon en mooie witte wolken. Ideaal! Boodschappen doen werd gecombineerd met de jongen even lappen. Vanaf de losplaats kon ik zien dat er toch wat donkere bewolking hing, maar ik de flat die naast mijn woonhuis was goed te zien. Met mijn zoons geposeerd bij de manden voor een leuk kiekje en een leuk filmpje als de manden open gaan. Prachtig. De jongen vormde 1 koppel en bleven even boven de losplaats draaien. Dat is prima. Na 10 minuten draaien ben ik weggegaan, boodschappen gedaan en ongeveer een uur later was ik thuis. Daar aangekomen geen duiven buiten.... De schrik slaat je dan om het hart. Snel naar het hok gelopen en in het hok zat er wel geteld 1. Een jaarling herintreder.....


Er moesten natuurlijk ook nog bezoeken afgelegd worden i.v.m. Vaderdag, thuis blijven was geen optie. Na 90 hele lange bezoekminuten bij mijn vader naar huis. Ik weet dat mijn vader dit soms leest dus ook vanaf papier sorry dat ik niet heel veel aanspraak gaf en een beetje kortaf reageerde toen je zei, heb je de jongen dan niet eerst buiten gehad voordat je ze de eerste keer wegbracht?

Toen ik mijn eigen straat weer inreed zag ik gelukkig enkele duiven op het hok. Het bleek dat ongeveer de helft nu thuis was. In de loop van de middag kwamen er nog een aantal na. En ook maandag kwamen er nog na. Ongeveer 1/5e is nog weg. Ze hebben allemaal een telefoonstrip om dus ik verwacht wel dat er enkele gemeld gaan worden.

Nu 2 dagen later zijn er inderdaad 2 gemeld, 1 op 300 meter van de losplaats, duifje was helemaal op. De tweede was ongeveer 40 kilometer de verkeerde kant op gevlogen en zag er prima uit. Beide heb ik op de dag van melden direct opgehaald. Tijdens het ophalen natuurlijk even duiven besproken en de conclusie dat duivensport volledige focus vereist om tot successen te komen werd onderschreven.

De oude duiven niet op de rit en van 4 kilometer teveel jongen weg heeft mij doen besluiten het iets anders aan te pakken. De oude duiven zitten wel gescheiden maar gaan aankomend weekend in ieder geval niet mee. Het zou zomaar kunnen zijn dat ze pas op de navlucht weer mee gaan. De jongen gaan dit weekend op de eerste opleer ook niet mee. Er zit iets niet goed, en dan spelen is vragen om moeilijkheden. Ook die gaan dus mee op de natour. Deze week een drukke week op het werk met 2 overwerkdagen en de week erop ga ik op vakantie voor 10 dagen. De combinatie van al deze factoren geeft: Pas op de plaats even geen duiven mee naar wedstrijden.

Deze week een opvanger uit Frankrijk, met mijn 2e uit vierzon kwam dit franse jong mee. Via via contact gemaakt met de liefhebber. Tot mijn grote spijt kreeg ik als antwoord: verzorgen en gooi maar los hij komt wel thuis. Gelukkig heb ik ook vele andere ervaringen met opgevangen duiven, maar dit is tenenkrommend. Het duifje heeft bijna geen kans. Het is een jong die daar al meedeed aan een wedstrijd ( gummiring ) maar om even 350 kilometer tegen de richting in terug te vliegen dat lijkt mij te veel gevraagd. Misschien kan ik hem in een doosje met de convoyeur meegeven die hem dan even los gooit als ze daar op vrijdag aankomen.

Voor mijn zoon Belg die ook van 650kilometer vluchten niet moe thuis komt ( wel steeds net te laat) even gekeken naar een zlu vluchtje of iets dergelijks. Maar wat een keus hebben de overnachtspelers, tot wel 3 kansen in 1 week. Ik snap wel dat je veel duiven moet aanhouden om een seizoen mee te doen.

Iedereen veel succes dit weekend.

Mocht u mij tips of adviezen naar aanleiding van deze column willen geven dan kunt u die mailen naar:  dekrabber@ziggo.nl

Sportgroeten,

De Krabber