Column Krabber - Deel 20

03-07-2015 09:00

Hallo Zon!

Vorige week vermeld dat het nogal koud voor de tijd van het jaar is en deze week kan ik vermelden dat het zo warm is dat de vluchten van komend weekend niet zeker zijn. Het kan verkeren! De westenwind die ons vanaf zee verkoelde en die het gehele seizoen tot nu heeft gewaaid heeft plaats gemaakt voor een oostenwind met een vleugje zuid en brengt dan ook maar meteen de tropische hitte.

Hitte waar onze duiven het lastig mee hebben. Vooral jonge duiven hebben het lastige. Ik kan heel goed begrijpen dat er bij voorbaat word gezegd even geen ( verre ) vluchten deze zaterdag. Het belang van de duiven zou altijd boven het commerciële belang moeten gaan. Dan maar geen nationale vlucht, dan maar geen Barcelona. Er zal veel minder heisa zijn als je deze vluchten aflast dan dat er een krant met chocoladeletters kan schrijven dat er duizenden duiven de hitte zijn ingestuurd met als gevolg niet thuis!. Natuurlijk mag je als liefhebber teleurgesteld zijn als je al weken/maanden bezig bent voor deze vluchten en hij gaat niet door. Bedenk je ook: Ga zelf eens uren in de brandende zon staan wachten op je duiven. Dat doe je niet, je zit onder een parasol met een heerlijk glas koel bier. Overigens zijn dit de enige dagen dat ik echt geniet van een biertje, ik neem dan een witbiertje met een schijfje citroen. Aanrader!


En dan heb ik ook een mening:. Mijn inziens was een verplaatsing van de vlucht naar zondag een betere optie. Een dagje later inkorven, onderweg in ieder geval op het heetste moment van de dag de wagens 2 x 2 uur laten stoppen in de schaduw! en de duiven water geven, dan kom je zaterdag avond laat aan op de losplaats en kan je zondag gewoon lossen. Dat er dan een beperkte groep liefhebbers niet mee kan doen is aan hen zelf. Duivensport is hobby. Misschien is dit een optie: Met de huidige kloksystemen hoef je feitelijk niets te doen en zonder specifieke kennis roep ik dan: Op zaterdag de klok aan op, op maandag de klok inleveren. Of op zondag een clubgenoot de klok laten ophalen.

Op de diverse sociale media word ongefundeerd los gegaan. De meningen variëren van: we kweken geen kasplantjes dus vliegen tot een heel weekend geen enkele vlucht. De mensen met een grote schare volgers zijn het duidelijk ook niet eens. Hoe moet de NPO daar 1 lijn in vormen?

Voor mij is het wat makkelijk praten, ik heb besloten de duiven niet meer in te korven. Pas als de opleervluchten voor de natour starten zullen er van mij weer duiven in de mand zitten. Afgelopen zaterdag jong nummer 3 opgehaald. Deze zat zo'n 60 kilometer van huis en was prima verzorgd. Gelijk de gelegenheid genomen mijn weduwnaars mee te nemen en daar los te laten. Bij thuiskomst vonden ze hun vrouw en die haal ik pas weg als ik terug kom van vakantie.

Jongen blijft een lastig verhaal, afgelopen maandag vlogen ze goed en kwamen verspreid stuk voor stuk de hele avond terug. Dat begint er op te lijken. Als een van de laatste terug mijn laatste roodje. Wil niet echt graag van het dak naar het duivenhok, maar als hij eenmaal komt lijkt hij normaal, in ieder geval geen uiterlijke schade. De volgende ochtend zit hij toch een beetje in elkaar gedoken in een hoekje. Ik heb hem apart gezet, dinsdagavond als ik weer in het hok kom  heeft hij het vandaag zelf verruild voor het eeuwige. Geen rode meer op het hok, dat waren er ooit 5. Maar positief: de gezondheid is er want ze trekken weg en komen niet als groep maar per stuk of in kleine groepjes verspreid over de avond terug.

Vanaf vrijdagmiddag heb ik vakantie, zaterdag alle hokken uitmesten en misschien een eerste selectie. Dan hoop ik volgende week iemand te strikken die me wil helpen met het selecteren van de overige duiven. Het aller moeilijkste in de hele sport, maar ik wil vooruit en dan moet je hard zijn tegen de duiven die het niet hebben, het niet hebben laten zien of het nooit zullen laten zien. Nu stoere taal, maar mijn vrouw weet dondersgoed wanneer ik een duif heb uitgeselecteerd waar ik een band mee had. Die avond ben ik minder spraakzaam en de beslissing om dat te doen is soms al maanden opgeschoven.

Van de persoon die hopelijk komt selecteren zou ik ook graag wat leren over de uiterlijke kenmerken van mijn eigen duiven. Bij hem wel eens duiven in mijn hand gekregen die dan allemaal fantastisch aanvoelen, maar als hij dingen vertelt over mijn eigen duiven kan ik die later nog eens nakijken/voelen.

Zo zou ik graag eens die korte krachtige voorarm willen voelen tegenover een lange slappe voorarm, en korte en lange spieren bij verschillende duiven willen voelen. Ik voel gerust wel die opgeblazen binnenbandjes, ik voel gerust wel die gesloten stuit en de vleugel met de korte broekpennen/verspringing is ook bekend. Maar waar let een topper nog meer op?

Mijn top is gevonden! Een aantal weken was ik hem kwijt geraakt en hij is terug. Hij lag onder de autostoel van mijn zoontje. Zo'n stoel die vast zit met gordels op de achterbank, mijn vrouw moest iets groots vervoeren en haalde de stoel er uit. Hoe dat ding ooit daaronder heeft kunnen komen is mij een raadsel. De afdruk van de stoel staat in de achterbank gedrukt en toch zat dat ding er onder.

Een korte column deze keer, ik wens voor de personen die willen reageren op een genomen beslissing de rust om genuanceerd te blijven. Bedenk je bij iedere beslissing die voor je wordt genomen (vwb de duiven ): Het is niet meer aan jou, deze beslissing is genomen. In het winterseizoen kan je proberen afspraken te maken.

Vriendelijke groet,

De Krabber!