Column Krabber - Deel 24

14-08-2015 08:23

Estafette, in de vleugel bijten en tot de laatste teennagel,

Vorige week een behoorlijk aantal reacties gehad om mijn column. Daar ben ik blij mee. Het geeft aan dat de geschreven stukjes worden gelezen en vragen oproept. GRAAG! Ik heb er van geleerd. De basis van mijn column is hoe positief ik de duivenwereld bezie en hoe ik met mijn eigen sores mijn duiven optimaal probeer te prepareren voor de wedstrijden. Ik weet lang niet alles en heb zeker de waarheid niet in pacht. Met deze schrijfsels wil ik ook bereiken dat er kennis mijn kant op komt die ik nog niet bezit. Ik ben iemand die gegeven informatie niet zonder slag of stoot accepteert als de waarheid en die dat dan gaat uit proberen.

Vorige week schreef ik een stukje over het knippen van de slagpennen van duiven en dat dat mijn inziens geen nut had. Ik kreeg van een lezer daarop de reactie dat het afknippen van de pen inderdaad weinig nu heeft maar dat het gaat om het afbijten van het puntje. Je speeksel scheidt een enzym af dat de rui vertraagt. Ik neem dat dan tijdelijk voor waarheid aan en zoek dan verder. Op duivenmarktplaats vond ik: zelf knippen we het puntje niet af maar bijten het af zodat de plek waar de beschadiging zit wat ruwer is, doordat de pen beschadigd wordt verstoor je de interne huishouding in de pen en wacht de duif even met stoten, de pen is als het ware in de war.

Uit bovenstaande blijkt dat de duivensport een hele vreemde sport is. Bedenk je dat je met een duif in je handen staat en dat je je tanden op een veer zet en dan het puntje van de veer afbijt. Ga dat eens uitleggen aan iemand die de sport een klein beetje begrijpt. Laat staan aan iemand die er helemaal geen weet van heeft maar het ziet gebeuren. Maar ik heb het toch gedaan meteen s avonds de duiven bekeken en de duiven die nog op 6 pennen stonden allemaal een puntje afgebeten. Al voelde ik me echt wel vreemd. We gaan in de gaten houden of het werkt. Ik hoop het.

Afgelopen zaterdag vierde we ook de verjaardag mijn twee zoons, de oudste wordt 3 en de jongste werd 1. Bijna de gehele dag liep de visite in en uit. Dit weekend hadden we ook de enige africhting van het naseizoen. De weersvoorspelling was niet optimaal. Noordenwind en warm. Aangezien we op het achtereind wonen gelijk al bijna 120 kilometer te overbruggen voor deze beestjes.

Voor deze africhting waren er 26 kale jongen en 14 oude ingekorfd. Nadat ik 11 oude had kwam pas het eerste jong. Toen alle oude terug waren had ik 3 jongen. De kale jongen druppelde de hele dag wel door. Ondanks de visite heb ik de meeste duifjes toch wel gezien. Het was ook heerlijk weer om in de tuin te zijn.

Het is nu dinsdag en op dit moment zijn er nog 4 onderweg, er is er 1 opgegeven zon 30 kilometer van hier, die ik maandagavond binnen 24 uur na melding ging ophalen. Betekent dat zij toch 90 kilometer wel in de goede richting ging. Dit jong is ook al eens opgevangen in Lissen. Mijn gedachte was dat zij daar dan wel zou zitten. Hoe leuk beestje het ook is, 2x niet thuiskomen is niet topsportwaardig. Ze zal omdat ik toch niet speel met duivinnen ingezet worden als weduwe.

Ik was het allerlaatste lid dat kwam inkorven en er was dus een heerlijke rust inde inkorfhal. De inkorfcoördinator kwam even rustig bij me zitten en we hebben diverse duifjes in de handen gehad voordat ze de mand in gingen. Zijn algemene indruk was: Goed, je duifjes zien er kaal maar gezond uit. Qua bouw mogen ze er zeker ook zijn, dat zou volgend jaar wel weer goed moeten komen. Deze man doet al jaren met relatief weinig duifjes zeer goed mee, ik ben blij met zijn oordeel.

Van de week lag ik s avonds in mijn bed en kon de slaap niet vatten. Allerlei gedachte gaan dan door je heen, soms mijn werk en vaak over duiven. Het idee dat ik kreeg en zich langzaam vormde was het volgende;

Internationale Duiven estafette.

De duivensport kan wel wat innovatie en positieve aandacht gebruiken. Wie weet is het mogelijk de volgende wedstrijd te organiseren en daar de landelijke media bij te betrekken ( komkommertijd, dus al snel nieuws? )

Diverse liefhebbers werken samen. Het handigste is als deze liefhebbers in elkaars verlengde wonen. Liefhebber a, b, c bijvoorbeeld. A brengt 1 van zijn duiven naar B, B brengt er 1 naar C. En C brengt 1 duif om in te korven. Deze duiven hebben allemaal een chip om. De duiven van alle liefhebbers c worden naar de losplaats gebracht en gelost en worden bij thuiskomst gewoon geconstateerd. De duif van liefhebber c krijgt echter ook een gummi mee en de gummi wordt steeds overgezet op de volgende duif. Je kunt pas de volgende duif van je team loslaten als de gummi is overgezet.

Je kunt een soort van ronde van Nederland genereren, je kan het ook internationaal maken. (Franse start en Belgische tussenlanding) De snelheden van de duiven bij elkaar op geteld geeft de totale snelheid en dus een winnend team. Wie weet wil er iemand met dit gratis idee iets doen ( NPO? ) Ik help graag met organiseren. Het kan ook met 6 liefhebbers, met 2 liefhebbers of met 8 liefhebbers, eindeloos veel mogelijkheden.


Dit weekend de eerste natourvlucht, het weer staat mij zaterdag nog niet aan. Ik korf waarschijnlijk mijn jongen niet in, dan maar weinig ervaring als jaarling. Van de weduwnaars verwacht ik enorm veel. Ik zal ze tot de laatste teennagel motiveren om op tijd te zijn. Misschien mijn laatste wedstrijd dit jaar en er staan nog teveel doelstellingen open. Je kunt beter met een succesje hoe klein ook het jaar afsluiten als in mineur.

Mocht u mij tips of adviezen naar aanleiding van deze column willen geven dan kunt u die mailen naar:

Dekrabber@ziggo.nl  

Sportgroeten,

De Krabber