Column van "Krabber"deel 9

15-04-2015 08:18

Vliegende start, Zelf een weekendje vliegen en commercieel (v)liegen?

Afgelopen weekend kwamen de duiven als de spreekwoordelijke brandweer. Ruim 1700 meter per minuut en dan is ligging aan de achterkant van de afdeling in ons voordeel. Je kunt met dit soort winden en afstanden eigenlijk alleen lokaal kijken want de wind maakt het verschil. Harde Zuid westen wind geeft de oostelijke kant van je regio het voordeel. De west kant ligt zeker op deze afstanden nadeliger.

Lokaal net 1 op 10, regionaal ruim 1 op 10, afdeling dik 1 op 100.  Het laatste staat mooi op de stamkaart, en niemand weet straks nog onder welke omstandigheid de prijs behaald is. Is dat liegen? Of commercieel denken?

Bij mezelf:

Als eerste kwam mijn favoriet "De eagle" hij stond als 2e getekend. In column twee heb ik hem al aan u voorgesteld. In de vereniging een mooie 19e prijs van ruim 500 duiven, regionaal top een 27e van ruim 3000 duiven. Niet verkeerd! Zeker in ogenschouw nemend dat ik 3 weken later ben begonnen in vergelijking met vorig jaar. In de vereniging 3 prijzen van 17 duiven. Dat is iets te weinig maar ik ben wel heel blij met het feit dat de andere twee jaarlingen zijn. Vanaf nu zouden de jaarlingen het spelletje moeten gaan snappen. De jaarling waar ik het meeste van verwacht kwam pas eind van de middag. De "688" was er in de stromende regen. Toch verwacht ik hem zeker nog een aantal maal mooi op tijd. Ik zal u op de hoogte houden. De andere oudere duiven lieten me een beetje in de steek. Ik verwacht dat deze duiven gewoon op tijd zijn omdat ze de meeste ervaring hebben.

Het was lastig schatten hoe laat de duiven zouden komen, ik had deze tijd wel ongeveer in gedachte maar was toch verrast. Dat kwam mede door mijn zoontjes, de een kreeg een schone luier en de andere hing een heel verhaal op terwijl ik ook nog eens op de sociale media aan het zoeken was naar snelheden. Op het moment dat ik het facebook bericht van eijerkamp tegen kwam met de snelheid van hun eerste ( bijna 1900 meter ) ging ik rekenen. Ik was nog aan het tellen en keek vanuit gewoonte even in de lucht. Pats, meteen op de klep, en nummer twee in de lucht. De eerste dus nauwelijks gezien. Zelf schrok hij er ook van want hij vertrok na 5 seconden weer om vlak voor de landende tweede weg te knallen. Deze trok dus ook door. Op dat moment wist ik nog niet of de eerste nu wel of niet geconstateerd was.

Snel naar de klok, gelukkig een constatering. Heel hard geroepen naar de twee ronddraaiende duiven. Want die tweede moest ook naar beneden ( Sorry buurvrouw ). Achteraf schreeuw ik nooit, ik roep 1 of 2 x en dan is het klaar. Het schreeuwen hielp dan ook niet. Pas na 90 seconden klok ik de tweede. Dat scheelde achteraf 60 plaatsen.  Onderweg mijn zoon nog van het grasveld geplukt, die was achter me aan gelopen op zijn sokken en had nu natte voeten. Mijn derde en vierde heb ik nauwelijks gezien omdat ik bezig was mijn zoon binnen te houden, zijn sokken uit te doen. 5
minuten verder komt mijn vrouw met de verschoonde eerste weer beneden, Heb je al wat? Duiven en een gezin, soms geen combinatie....
 

Met de jonge garde gaat het goed, ik heb er vanwege gezondheidsredenen 1 uit de groep genomen. Deze zat nu voor de tweede keer niet lekker en ging niet uit zichzelf naar buiten terwijl de rest lekker rondscharrelde. Ik ben blij dat ik mijn woord om adequaat te reageren heb waargemaakt. Niet aanmodderen, ook al weet ik dat dit toch een jong is waar ik wel wat van verwachtte.

De jongen komen nu dagelijks buiten en als ze na dit weekend niet uit zichzelf ietsje meer gaan vliegen dan zal ik eens voorzichtig een balletje opgooien om te kijken of er ook wat meer dan alleen gelopen kan worden. Soms hebben ze gewoon een beetje aansporing nodig. Zeker ook omdat ze pas na 18:30 naar buiten gaan. Ik heb op dat tijdstip ook geen zin meer om me in te spannen. In het weekend gaan ze niet los. Ik zit er niet op te wachten dat er een groepje vreemde ze mee neemt op hun eerste luchtverkenning.

Verder zal deze column kort zijn. Ik vlieg namelijk woensdagavond naar Engeland en kom zondag terug, zoals u misschien nog weet een begrafenis. Mijn vader doet de duiven alleen eten geven. Inkorven slaan we over. Het Vitesse kampioenschap is niet het doel. Het doel ligt op de midfond vluchten en we willen ook een aantal fondvluchten mee doen om te kijken welke duiven dit goed kunnen verteren.

Mocht u mij tips of adviezen naar aanleiding van deze column willen geven of heeft u andere vragen dan kunt u die mailen naar: dekrabber@ziggo.nl  

Sportgroeten,

De Krabber