De week van Martijn - Deel 11

29-09-2015 15:16

Opnieuw bevind ik me  op  een bijzondere plaats om mijn column in het vat te gieten, Vanwege auto een beurt, en een uurtje wachten, zie ik de kolonie duiven trainen van  Chr V D Pol Goirle.Prachtig weer, en de duiven ondanks de rui, hoog in de lucht, Goirle is een beetje het episch centrum in rayon 4 van Brabant 2000, en hier zijn al diverse veldslagen gewonnen op diverse disciplines, remember het rooike van H Verhoeven, de 1e nat ST Vincent van, Gebr. v Boxtel, de !e nat St Vincent en 1e nat Tarbes bij voornoemde Chr V D Pol (de slager), ook de overrompeling in ZNB verband kunnen we ons nog voor de geest halen, van vooral de vluchten die we nu NPO vluchten noemen. Goirle heeft nog een behoorlijk arsenaal liefhebbers en duiven, blijkbaar trekken ze zich aan elkaar op.Ook het inmandlokaal mag er zijn, velen weten hier de weg naar toe, i.v.m. de opleervluchten van B2000, zaterdag inmanden, zondag thuis.

NPO

Ook in deze column kan ik er niet omheen, er gebeuren veel minder prettige zaken, ik ga hier verder niet op in, op DMP, heb ik hier uitvoerig over geschreven, ik kan beter niet in herhaling vallen, maar wat dit bestuur heeft achtergelaten is te triest voor woorden, gelukkig lijken de dagen voor deze heren geteld, maar voor een nieuw bestuur, welhaast een onmogelijke taak om een en ander op rij te krijgen.

Seizoen 2015

Kort samengevat, lang, zwaar, veel verliezen m.a.w. een moeilijk seizoen dat te lang doorliep, met hier en daar weinig deelname, de nieuwe opzet Vitesse, midfond, natour, door elkaar, gaf niet wat het moest geven, hopelijk komen afdelingen in het geweer, om het volgend jaar in hun afdeling weer traditioneel te doen, we zitten in een rare situatie, want met huidig aantal NPO bestuurders kan de NPO geen dingen meer aannemen of beslissen v.w.b. vluchtprogramma, ze kunnen enkel wat beslist is uitvoeren, dus het is aan de afdelingen, om veranderingen vluchtprogramma door te voeren.

Bezem en roofvogels

Onlangs bij een bezoek aan een duivenliefhebber, in België, viel het mij op dat op een duivenhok een bezem was geplaatst met de haren omhoog, ook op het gazon, stonden er twee in de grond gestoken kruislings tegen elkaar, ik kon niet nalaten te vragen waarom, het antwoord was om de duiven te beschermen tegen de , een beetje lacherig reageerde ik hierop, uiteindelijk bleek dat sinds deze bezems geplaatst, waren er geen enkele duif meer gegrepen was op het hok of op de grond, wel werden er gegrepen tijdens het vliegen, verder vernam ik dat veel bezoekers dit niet serieus namen, maar later verklaarden het werkt, stiekem probeerden ze het uit blijkbaar met succes, misschien een tip


 

Opvangers-aanmelden-reageren-ophalen

Diverse klachten, bereikten mij over het verliezen van duiven, het niet melden, ook bij melden geen respons of reactie, ik gaf meerdere keren aan, ken uw verantwoording, , maar ook kreeg ik positieve zaken te horen, een duifje wat men mocht houden werd kampioen, er ontstonden vriendschappen, een persoonlijke ervaring volgt hieronder


Duifje terughalen
  
Zoals ik al eerder schreef vind ik het de morele plicht van iedere liefhebber, om opgevangen duiven te melden, en bij melding ontvangen op een fatsoenlijke manier te reageren. Zo overkwam het ons dat we na de jonge duivenvlucht Creil  een opvangbericht ontvingen uit Engeland. Er was daar een duif van ons werd opgevangen. Na een leuk gesprek aan de telefoon werd afgesproken dat, zodra de duif hersteld was, deze in vrijheid zou worden gesteld. Zo gezegd zo gedaan, maar de jonge doffer keerde niet weer. Enkele dagen voor de kerst een nieuwe melding, na ruim 3 maanden zwerven was de jonge doffer opnieuw bij dezelfde liefhebber binnengelopen. Afgesproken werd om de duif enige tijd  vast te houden, ik zou de terugkomst regelen, na enkele koeriers te hebben gebeld, bleek de makkelijkste en zekerste weg om de duif zelf te gaan ophalen. Op 3 januari zouden we vertrekken om op 4 januari de duif terug in ontvangst te nemen. Er werd een oppas geregeld voor de honden, katten en paarden, de duiven zouden worden verzorgd door een collega liefhebber. Ik had enkele dagen vrij genomen en zo vertrokken we 3 januari om 8.00 uur richting België, we waren mijn dochter met vriend, mijn echtgenote en ikzelf, via Gent richting Duinkerken (FRA). 


 

Daar zouden we 's middags de boot nemen. Helaas gooide de storm roet in het eten, we werden als sardines in een blik op een parkeerplaats neergezet met de boodschap 'de haven in Dover (UK) is gesloten, de storm is te hevig'. Na ruim vijf en een half uur was het zover we mochten de boot oprijden, zodat we in de late avond, in wind en regen in volslagen duisternis Engeland binnenreden. Onze plannen om te overnachten in Brighton lieten we schieten. We deden het kustplaatsje Folkestone aan, vonden snel een hotel, en we waren onder de pannen. 's Avonds maakten we nog een leuke wandeling in de stad en langs de kust en daarna genoten we van een verdiende nachtrust. Na een full Engels breakfast zetten we de reis voort.




 

We reden langs de kust. Na een maaltijd in Hastings, waar we een dame de honderden verwilderde duiven zagen voeren, ging het richting Brighton, waar we richting East Preston reden en net na de middag bij David en Leslie Bridger arriveerden. We werden hier zeer  gastvrij ontvangen en na genoten te hebben van christmascake en koffie zijn we de duiven gaan bekijken. David had de beschikking over 12 kweekkoppels en 24 vliegkoppels. Als eerste kreeg ik Pipi in handen, een prachtige witpen duivin die afgelopen jaar, in groot verband de eerste vloog, vanaf Tarbes, door als enige duif de elementen te trotseren, en als enige die dag te arriveren, vanwege het feit dat het pipi-weer was (onafgebroken regenen) kwam deze duivin aan haar naam. Blijkbaar duurde het hokbezoek de dames wat lang. Zij gingen intussen de prachtige tuin, met oude fruitbomen bekijken, en brachten een bezoek aan the greenhouse. Ondertussen bleek dat ik niet bij de eerste de beste liefhebber terecht was gekomen, er zaten fantastische prestatieduiven. Ook kreeg ik in handen nazaten van Che (Eyerkamp) verder enkele Bert Braspenning duiven, en warempel, ook hier zaten prachtige nazaten van de Koopman-stam.

Nog een opvallend detail is dat de heer Bridger wel vroeg kweekt maar deze duiven niet houdt. Hij vliegt zelf met de 2e ronde De vroege jongen worden verdeeld onder de clubgenoten. David zegt ook te genieten van de prestaties van de bij hem geboren jongen, op een ander hok. Al met al heb ik genoten van het hokbezoek, hierna werden we verrast op een aantal lekkere sandwiches in de oven getoast. Terwijl we deze verorberden konden we genieten van de vogels in de prachtige tuin. 

 

 
Hierna namen we afscheid van David en Leslie bridger en gingen weer richting Dover. Met de duif weer in ons bezit. Deze kreeg de naam THE CAV en werd daarmee genoemd naar wieler kampioen Cavendish
  
 

Na het vertrek stak helaas de storm weer op, zodat we in Dover opnieuw weer moesten wachten, uiteindelijk, kwamen we om iets over een in de nacht in Frankrijk aan. Na een rit door de storm en enkele pitstops arriveerden we op eigen erf om vijf uur in de ochtend.


 


  
 

 
Na de honden uitgelaten te hebben en de paarden te hebben gevoerd, zochten we ons bed op. De duiven die klaar zaten om te koppelen moesten nog enkele uren geduld hebben.
  
Hopelijk als we een moment hebben dat we goede voornemens maken, denk dan aan verdwaalde, en aangemelde duiven.
 

Verder een fijne week en geniet van de duiven.

 Martijn