Eddy Noël - Conditioneren

18-04-2015 10:19

Hard kunnen lopen is wel leuk. Kim Gevaert was onze Belgische rots in de branding als het op de 100 en 200 meter aankwam. Won heel wat en het komt daar op een paar honderdsten van een seconde aan.

Start gemist is meteen kansloos. Ze "gooien" zich ook werkelijk over de finishlijn. Een goeie start, snel zijn onderweg en een "perfecte" aankomst zijn de bepalende factoren voor winst of verlies.
Dat kunnen we perfect vergelijken met wat we met onze duiven moeten nastreven Hard vliegen alleen is ook niet voldoende als ze geen goede start nemen en bij thuiskomst veel of te veel tijd zouden verspillen. Op de vitessevluchten gaat het snel en elke seconde is er meestal eentje te veel al kan het op gelijk welke afstand het verschil uitmaken.
Het "karakter" van de duif speelt ook mee maar meestal is de liefhebber er zelf de oorzaak van dat duiven niet goed binnenlopen. Op vele plaatsen is elektronisch constateren op de vitesse nog niet toegelaten Als je duiven "verkeerd" pakt zullen ze al rapper nalaten onmiddellijk binnen te lopen na de vlucht. Wat dat betreft is elektronisch constateren een zegen.
We kunnen er als liefhebber voor zorgen dat onze duifjes goed binnen komen. Zouden ze het als jong niet aangeleerd zijn kunnen we dat vooralsnog met zowel oude als jaarse duiven en daar is het op dit ogenblik eigelijk het meest geschikte moment voor. Net voor het seizoen is een ontslakkingsperiode aangewezen. Veel ruwvezel in het voer schoont de darmen. 't Is niet het "smakelijkste" voer voor onze beestjes, ze eten het minder graag maar honger is nogal dikwijls eens de beste saus wist mijn grootmoeder zaliger. Van dat voer geven we ze dan nog maar bij mondjesmaat om niet alleen de darmpjes maar eveneens het ganse lichaam te zuiveren. Ideale omstandigheden dus om de duifjes te "leren" luisteren, conditioneren zeg maar. Ze zijn al lang door de rui heen dus een dagje of misschien voor sommigen onder hen wel meerdere zonder of met weinig voer kunnen geen kwaad.
We zorgen er in eerste instantie voor dat we een tijdje de duiven zo voederen tot er eentje per tien gaat drinken. Tijdens dat voederen gebruiken we het signaal wat we willen gebruiken om onze duiven binnen te roepen. Dat kan zelf fluiten, dat kan een fluitje, een belletje of eender wat zijn, als we maar steeds hetzelfde gebruiken. Een vast belsignaal of ander mechanisch geluid zijn aan te raden boven het zelf fluiten. De reden daarvoor is dat de intonatie van wat we zelf doen nogal eens kan verschillen. Rustig in de week, eerder zenuwachtig of toch meer gespannen als de duiven van een wedstrijd terugkomen. De liefhebber merkt het misschien niet eens zelf maar de duiven vast en zeker wel. Een elektronisch of mechanisch gestuurd signaal zal steeds hetzelfde zijn. Geven we nu gelijktijdig met dat signaal voer, kennen onze diertjes dat binnen de kortste keren. Eens ze het kennen kunnen we van start.
Duiven die honger hebben vliegen niet zo graag en zeker niet veel. Daar houden we dus rekening mee. Stel, je voedert je duiven tegen 18 uur, dan laten we ze der uit zo'n minuutje of vijf voor 18 uur. Tegen 18 uur het signaal, eenmaal! Komen ze niet meteen hebben ze pech. Signaal is voer's en enkel en alleen als er het signaal is. Daar moeten we van meet af aan zeer consequent in zijn. Ze kunnen nadien binnenkomen als ze willen maar ze roepen, of met andere woorden het signaal geven doen we niet meer. Geen signaal is ook geen voer. Anderendaags hetzelfde, en zou het de eerste niet lukken, lukt het voor een deel de tweede dag vast wel. De duiven die onmiddellijk reageren op het signaal worden beloond met voer. We voederen beetje bij beetje tot er eentje per tien zowat gaat drinken en klaar. Herhalen we dat een paar dagen zal je merken dat de duiven het perfect kennen. We herhalen het tot ze bij het horen van het signaal rechttoe rechtaan naar de valplank vliegen en binnenlopen.
Staat dat op "poten" gaan we een stapje verder; Vanaf het weer het toelaat rijden we met de duiven een paar kilometerkes weg. We lossen ze en zorgen er voor dat iemand thuis ze opwacht en het signaal geeft. Alweer éénmalig dat signaal en wie niet snel genoeg is.....
Dat herhalen we eveneens een paar dagen tot ze ook daar rechttoe rechtaan de valplank op vallen en binnenlopen. Na een paar oefeningskes wordt het voor de duiven een automatisme van wanneer ook ze het signaal horen onmiddellijk naar binnen te lopen.
Eens ze het kennen laten we ook de duiven steeds wat vroeger der uit. Aangezien we ze toch voederen tot er ééntje of twee gaan drinken per tien zullen ze naargelang ze langer vliegen ook meer gaan eten. We kunnen dat geheel zo opbouwen tot ze makkelijk een uur in de lucht staan. Wegtrekken hoeft op dit ogenblik vast en zeker nog niet
Rond het hok hun rondjes draaien is perfect. Basisconditie opbouwen, het hart, de ademhaling en de spieren terug aan het werk zetten, ze voorbereiden op wat komen gaat. Hoe beter de basisconditie des te beter, makkelijker en langer we de conditie en vorm aan kunnen houden.
Allerbelangrijkst in het verhaal is dat de liefhebber de "regeltjes" zeer consequent toepast.
• Signaal slechts eenmaal geven
• Enkel het signaal betekent voer
Geloof me vrij, ze weten het verdomd snel. We maken dan ook gebruik van één van de basisinstincten van onze duiven, namelijk de drang naar voer, het voorzien in levensonderhoud.
Snel starten kunnen we de duiven eveneens aanleren. De belangrijkste rol hierin speelt de oriëntatie en ook die kunnen we trainen. Hoe beter de conditie en vorm van de duif trouwens hoe beter en sneller ze zich zal oriënteren. Dat is niet alleen van belang voor een goede start maar duiven in betere conditie en vorm zullen ook in een "rechtere" lijn naar huis vliegen. In rechtere lijn is dus sneller. Die duiven vliegen niet per definitie sneller maar zijn wel sneller thuis. Voor goed getrainde vitesseduiven is het zo dat ze een flink deel van het af te leggen traject op herkenning kunnen vliegen en ook dat gaat sneller dan dat ze toch steeds maar weer moet oriënteren en heroriënteren.
Hoe dan ook, duiven zijn en blijven kladvliegers. Er zijn er een deel die kop trekken en een deel ervan die gewoon volgen. Voor de volgers kan dat in de juiste richting zijn maar al even goed ook in de verkeerde. Stel dat het in de juiste richting is en die van je buurman komt gelijktijdig met je eigen beestje toe zal je gelukkig zijn dat je de tijd nam je diertjes goed en degelijk te conditioneren. Voor de weinige moeite die je er in moest steken wordt je ruimschoots beloond want terwijl die van je buurman nog naarstig enkele ererondjes toert zit jouw duifje al netjes wat snoepzaad op te pikken en te genieten van de aandacht van zijn of haar partner. Op het uitslagenblad zal dat zeker te merken zijn. Winst of verlies, het zit em nu eenmaal in kleine dingetjes.
 
Zonder nadrukkelijke voorafgaande schriftelijke toestemming is het niet toegestaan materiaal van deze website te publiceren, kopieren of reproduceren voor gebruik op uw website of die van iemand anders.