In deze tijd - Ad Schaerlaeckens.

13-04-2015 07:13

Ook nu weer zijn enkele openingsvluchten geannuleerd, waarmee de geschiedenis zich herhaalt. Toch was het weer niet uitzonderlijk slecht voor de tijd van het jaar.

Tien graden is te koud om te vliegen menen velen, maar dat is wel de normale temperatuur einde maart, mooi lenteweer is dan eerder uitzonderlijk.

Natuurlijk hebben vooral de Quievrain mannen er zin in, maar soms moet je mensen tegen zichzelf in bescherming nemen.

Daarom dat ik meen dat we elk jaar te vroeg beginnen. Of willen beginnen. 

 

"DRAGEN"

Maar het is niet anders en als de vluchten beginnen moet er "geleerd" worden.

Over de vereiste frequentie van opleren  ("dragen" in België), of zelfs de zin er van en het geschikte weer zijn de meningen verdeeld.

Erkende kampioenen als van Hertem Schuurmans, Cor Leytens en zelfs fondspeler Eric Limbourg zijn voor gedegen opleren.

Cor uit Middelbeers schrikt niet terug voor lage temperaturen, Eric durft er al in februari mee op stap te gaan als het weer goed is, D v d Bulck lapt in maart zelfs zijn jongen al.

Andere, even grote kampioenen, denken er niet aan zo vroeg met de duiven te gaan "rijden".  Ofwel, hoe elk zijn eigen opvattingen heeft.  

Mijn ervaring is dat voor oude duiven een viertal keer zelf "lappen", tot ongeveer 20 kilometer, volstaat. Jaarlingen die als jong weinig ervaring opdeden hebben wel baat bij meerdere keren weg brengen. Vooral om het zelfvertrouwen op te krikken.

 

EN VERDER

Arie v d Hoek, en dat was toch een autoriteit, vond dat 12 graden de minimum temperatuur was om duiven te spelen en lappen. Dan zou het "warm genoeg" zijn.

Ik denk daar toch iets genuanceerder over. "Warm genoeg" moet je niet afmeten aan de temperatuur maar aan de GEVOELS temperatuur.

7 Graden bij windstil helder weer is voor mens en duif veel aangenamer dan 12 graden bij een stevige gure oostenwind.

Verder oppassen als je veel duiven hebt. Best laat je die in kleinere groepen los.

Het geeft het lappen meer zin(!) en je vermindert het risico van in de draden belanden. Jaren terug begreep een streekgenoot niet waarom juist hij zo veel pech had.

Alleen bij hem kwamen duiven gekwetst thuis van lapvluchten of hij kreeg er enkele helemaal niet thuis. Tegen de draden geknald, zo veel was duidelijk.

Waarom niet bij anderen, vroeg hij zich af.

Tot zijn franc viel. De man had erg veel duiven en liet die steeds samen los.

En van een grote klad duiven zullen er makkelijker in draden verzeild raken dan van een kleinere groep. Een voor een lappen dan? Ik ben daar niet voor, maar daar over een andere keer.

 

Van Hertem Schuurmans uit Neerpelt zijn grote kampioenen. Ze zijn voor gedegen opleren.

IN DE WEEK?

Wat vroeger bij geen mens op kwam is bij sommigen gemeengoed geworden; lappen tussen de vluchten door. Overgenomen van Engelsen en Amerikanen. Daar kom je inderdaad niet op de uitslag als je niet veelvuldig lapt. Maar waar aan voorbij gegaan wordt is dat daar de omstandigheden anders zijn. Omdat de liefhebbers vaak ver van elkaar wonen moeten duiven er leren "breaken". Zo iets als de klad durven verlaten, uit elkaar gaan. Men moet weten dat daar een club alleen al een gebied kan bestrijken van meerdere provincies hier.

Als duiven van pakweg de provincie Antwerpen in Orleans gelost worden blijven die een tijdje bij elkaar. Omdat de hokken waarop de duiven thuis horen hier veel dichter bij elkaar liggen dan in genoemde landen, is "leren breaken" hier minder noodzaak.

 

ANDERS

Duiven die in Quievrain gelost worden is een ander verhaal. Die moeten bijna meteen richting kiezen. Hoe langer ze bij elkaar blijven hoe meer ze inleveren. Tenzij, natuurlijk, de hokken in elkaars verlengde liggen. Daarom dat ene Jan Grondelaars zo veel bewondering had voor vitesse duiven. Die kocht hij ook bij voorkeur als hij versterking zocht. Hun oriënteringsvermogen wordt veel meer op de proef gesteld dan dat van duiven die men verder speelt.

Of in de week lappen daarom hier meer rendeert?

Stickers Donckers doen dat, spelen enorm, dus is het verleidelijk ze na te volgen.

Persoonlijk denk ik dat ze hun geweldig spel vooral danken aan kwaliteit. Neem nu  Boeckx uit Turnhout. Die lapt weinig en in de week rijden komt helemaal niet bij ze op. En ook voor hen geldt, speel er maar eens tegen!

 

ADENO/COLI

Heb daar nooit last van (afkloppen!) en eerder schreef ik waarom ik denk zo gelukkig te zijn. Stress vanwege de eerste keren met zo velen samen in de mand zou de oorzaak zijn schrijft de een de ander na.

Is dat ook zo? Vroeger, toen we de woorden Adeno en Coli niet eens kenden, laat staan de ziekte, moesten jongen toch ook "voor het eerst samen met veel anderen in de mand?" Waarom toen geen stress?

Overigens zou ik bij een uitbraak nu, vroeg in het jaar, niet te snel naar antibiotica grijpen. Enkele dagen geen voer volstaat vaak om ze terug op de rails te krijgen.

En niet te snel lappen na een uitbraak. De rui valt bij een infectie wel even stil maar dat heeft weinig te betekenen.  

 

KNOFLOOK

Ook ik heb meestal look in het drinkwater. Niet een dag per week maar over aaneengesloten periodes. Het is het verhaal van thee. Als dat al nut heeft

is dat alleen als je het meerdere dagen achter elkaar geeft. Als een kuur dus.

Of look iets doet kan ik niet bewijzen, maar feit is wel dat sinds ik dat geef geel geen probleem meer is. Daar is hier dan ook al jaren niet tegen gekuurd terwijl er toch een tijd was dat ik amper een jong groot kreeg als niet werd gekuurd.

Nu las ik ergens dat look niet meer bruikbaar is als het "schiet" en een groenig "steeltje" te voorschijn komt. Dan zou je het best weg gooien.

Wetenschappers echter beweren het tegendeel. Als het al nut heeft zou het juist dan zijn. De uitleg die ze geven, over vrije radicalen en anti oxidanten, zal ik U besparen.

Dus het is tegenovergesteld aan wat ik las. Knoflook moet wat OUDER zijn.

 

"MEE GEKREGEN?"

Ik zei nooit last te hebben van Adeno/Coli, al kan dit jaar natuurlijk anders zijn, en ook mensen die van mij duiven hebben verbazen zich er over dat ze gespaard blijven. Nu constateer ik iets merkwaardigs. Men moet weten dat ik ook nooit last had van ´vuile neusjes´. Tot nu dan.

Nu zitten er zes met een vies neusje.

En wat vreemd is? Ik heb veelal blauwe duiven maar dit jaar voor het eerst zeven

donker geschelpte. En laat die zes "natte neusjes" allemaal donker geschelpte zijn. Die werden gekweekt uit aangeschafte duiven van een befaamd liefhebber.

Die vuile neusjes heeft weinig te betekenen, mogelijk zijn de duiven een aanwinst, maar merkwaardig is het wel. En die "befaamde liefhebber?" Een eerlijke vent die er nooit een geheim van maakte dat hij de duiven vrij intensief medisch begeleidt.

© Ad Schaerlaeckens