Speech van de nieuwe voorzitter NPO - Maurice van de Kruk

17-03-2016 08:10

Tot de dames die noteren en de rest van de zaal is heren, dus ik denk dat een van de eerste ambities zou moeten zijn: 'krijg een vrouwelijke kiesman in de zaal en niet alleen degene die faciliteert'.


Ik heb vandaag de eerste ledenvergadering van de NPO meegemaakt. En de rest heb ik altijd alleen uit de media gevolgd. En ik heb heel veel dingen beleefd en ervaren en daar ga ik zo even op terugkomen, maar ik neem u allen toch weer even mee terug in de tijd. En dat doen wij als duivenmelkers heel graag. De voorzitter gaf al een klein voorzetje, ik ben uit '69. En toevallig 12 maart. Ik geloof niet in toeval maar '69 is een bijzonder jaar. Niet alleen omdat ik daarin geboren ben en omdat maart zo'n bijzondere maand is, want in maart '69 is het bericht naar buiten gekomen dat de landing op de maan zou plaatsvinden.

En iedereen had zoiets van: Nou wat is dat dan? Gaat dat gebeuren? Behoort dat tot de mogelijkheden? Natuurlijk zijn er allerlei krachten die spelen en er was ook een president die heeft het met zijn leven mogen bekopen maar die Kennedy die heeft bedacht  'dat moeten we eens gaan doen'. En de hele wereld veranderde. En dat was in '69. En uiteindelijk in de zomer van '69 heeft die maanlanding plaatsgevonden.

En zo kijk ik ook aan tegen waar wij nu aan beginnen. En wij is dan het nieuwe bestuur. Twee heren aan die tafel en de vier daar en ik mag de troepen aanvoeren, want daar gaat het uiteindelijk om.

Ik hoop dat wij nu aan de vooravond staan van iets moois. Want ik zit hier in de zaal en, als ik zo even rondkijk, zie ik heel veel kalende gezichten, ik zie grijsharige gezichten, heel veel mensen die de sporen in de sport verdiend hebben, die altijd hun energie, tijd en aandacht - en ook deze zaterdagochtend en -middag - weer ter beschikking stellen van de sport.

Want het is een prachtige dag en als je duivenmelker bent dan wil je nu je duiven loslaten. Er zijn er al bij die willen ze lappen, want er zitten misschien ook wel vitessemannen in de zaal die zeggen: 'over drie weken wil ik ze spits hebben zitten'. En die zitten hier in de zaal.

Gisteravond hadden wij de ledenvergadering van afdeling 7 en ook daar zat de zaal vol kritische vragen, heel goed, maar de teneur was positief en die positieve teneur heb ik vandaag ook gevoeld. En ik snap dat je op het proces een aantal kanttekeningen plaatst, het is aan ons - het nieuwe bestuur - om een aantal dingen te gaan doen. En ik heb ze vandaag gehoord. Transparantie, tijdigheid, afspraken maken, afspraken nakomen, helderheid over de rol van het bureau.

We hebben een prachtig bureau, daar vindt iedereen wat van. Iedereen vindt wat van het bureau als je wat gedaan wilt hebben; of het gebeurt direct, of het gebeurt niet snel genoeg, of het gebeurt niet op de manier waarop je wilt, maar we hebben een prachtig bureau met mensen die hun ziel en zaligheid geven voor onze sport. Ten behoeve van ons. En nou is het aan het nieuwe bestuur in samenwerking met het bureau om te kijken, wat willen we nou daadwerkelijk gerealiseerd krijgen? Onze ambitie is om op korte termijn die positiviteit die wij hebben als groep - los van het feit dat je wat vindt over het proces van totstandkoming - maar die positiviteit hebben wij om weer meer mensen aan ons te binden en te zeggen: ik wil toch weer een keer mijn beste beentje voorzetten want ik heb het in het verleden gedaan maar ik heb afscheid genomen of ik wil nieuwe mensen in de groep hebben. Want we hebben hartstikke mooie commissies, we hebben hele mooie plannen, alleen heel plannen liggen in de la.

Commissies, er zijn er bij die kunnen een stukje activiteit krijgen, er zijn er bij die kunnen wat vernieuwing krijgen, er zijn er bij die draaien top maar het kan nog beter of je wilt wat aan de toekomst doen.

Ik ben van '69, 47 jaar, ik ben in de sport sinds 1981 dus ook al een mooi tijdje. Ik kom ook uit die periode dat we 55.000 leden hadden, Nu hebben we er achttien-en-een-halfduizend want ik reken al zo'n beetje door. In het jaarverslag stond 18,6 en een beetje, maar in deze afgelopen dagen helaas zijn er weer een aantal gestopt of ons ontvallen.

Wat gaan wij met zijn allen doen? Waar ik voor wil staan, waar ons bestuur voor wil staan is niet met elkaar continu de strijd te voeren. Ik had het net al even over Unieke Werkgebieden, reglementen, statuten. Natuurlijk, die zijn er om ons te faciliteren, maar niet om te strijden.

Want dit jaar zijn we in de strijd 1000 leden verloren. Er zijn alleen al bij afdeling 7 100 brieven binnengekomen om dispensatieverzoek te krijgen en ik weet zeker dat het in andere afdelingen ook aan de orde is. Dus dan zijn er ook nog eens 1000 mensen bezig van die 18.500 om te strijden voor de sport. Ja, strijden ze voor de sport? Nee, want het levert negativiteit op. Waar wij aan willen werken is positiviteit in de sport.  Als we die positiviteit met elkaar kunnen uitdragen en dat vindt hier plaats, maar dat vindt met name plaats in de vereniging. Dat vindt met name plaats op een verjaardag.

Ik wil dat mensen in de komende periode weer positiever gaan praten over hun eigen hobby. En niet lopen mopperen over NPO, de afdeling, reglementen, noem ze allemaal maar op.

Ik ben geen wereldverbeteraar, dat ben ik zeker niet. Ik ben ook ondertussen op een leeftijd dat je niet zoiets hebt van 'en ik ga de hele wereld verbeteren, want ik weet ook dat je een aantal dingen met elkaar makkelijker kunt realiseren en dat is wat ik wil'.

Dus dat is ook de oproep aan de mensen hier en dat zal ook de oproep het land in worden: mensen doe het samen en geniet ervan. Want als we van de sport genieten en we dragen het uit dan weet ik ook zeker dat er mensen zijn die wel intreden in onze mooie sport.

We hebben een prachtige sport.

Dat we voor een uitdaging staan in alles wat met structuur, unieke werkgebieden, vlieggebieden, de sport financieel aantrekkelijk te houden of nog aantrekkelijker te maken, de sportbeleving en sportplezier te vergroten, dat is allemaal helder. Dat zijn allemaal mooie abstracte begrippen en wat gaat dat in de praktijk betekenen?

In ieder geval beginnen met enthousiaste mensen en als het even kan die groep te vergroten. Bezig te blijven met wat we aan het doen zijn, positief de sport uitdragen en ontwikkelen.

De kloof tussen leden, NPO-bestuur, bureau te verkleinen dat is een van onze ambities.

Transparantie heb ik genoemd. Een stukje zelfregulering, heel belangrijk. Als wij met elkaar ervoor zorgen dat we laten zien dat we in staat zijn om onze sport  gezond en zuiver en helder te houden dan gaan mensen niet met hun fikken aan onze sport komen.

En dat kunnen wij zelf regelen want de bedreiging zit ook in onze sport. Er komt een beetje bedreiging van buiten maar als wij zelf op een goede manier met de sport bezig zijn dan is het niet zo dat er mensen komen die jou komen vertellen dat je het allemaal anders moet gaan doen.

En er zitten hier voldoende mensen in de zaal en ook in andere zalen die dat heel graag willen, dus ons team, het nieuwe bestuur, samen met bureau NPO en een aantal commissies, die we ook weer nieuw leven willen inblazen en natuurlijk de mensen in het land willen we heel graag blijven werken aan een positieve uitdraging van de sport en daarmee een positieve sportontwikkeling.

En dat we in de komende periode nog mensen zullen verliezen, zeer zeker. Liefst als eerste al die negatievelingen want dat heeft een positief effect op onze sport. En als we dat gaan doen dan weet ik zeker dat we in lengte der jaren, en ik doe het nu al sinds '81 dus een jaartje of 35. Ik wil nog zeker een jaartje of 35 in de sport blijven. Ik denk jullie allemaal wel. Alleen zijn er nu een aantal die denken: hoe moet ik dat dan gaan regelen en hoe oud word ik dan?

Maar dat is wel de ambitie.

Dus ik hoop op jullie aller steun, positieve uitdraging en elkaar heel veel tegen te komen en niet in de strijd maar in de strijd voor onze sport. Dank.